شناخت اولیه و نگهداری طوطی برزیلی


برخلاف نامش، این پرنده بومی صحرای نامیبیا در جنوب غربی آفریقا است. به تازگی
این طوطی ها جمعیت چشمگیری در منطقه کلانشهری فینیکس، مرکز ایالت آریزونای
آمریکاتشکیل داده اند. آب و هوای آریزونا نیز بیابانی است و به صحرای نامیبیا
شباهتدارد. طوطی برزیلی در زبان فارسی نام های متعددی دارد و برخی به آن «طوطی
برزیلی کوتوله» و برخی به آن «طوطی فیشر» و «لاو برد» می گویند. نام انگلیسی این
پرنده"Lovebird" و نام آلمانی آن «die
Unzertrennlichen» و نام فرانسوی آن «
les
Inséparable» است. نام علمی این پرنده آگاپورنیس "Agapornis" است که از دو
کلمه لاتینی آگاپین "agapein" به معنی عشق و اورنیس "ornis"به معنی پرنده ترکیب شده
است. این پرنده را در زبان عربی «طیورالحب» و در زبان عامیانه به آن«البرکادیلو»
گویند.

طول عمر

طول عمر طوطی برزیلی حدود ۱۵ تا ۲۰ سال و برخی نیز
معتقدند که این پرنده می تواندتا ۳۰ سال زندگی کند. دشواری تعیین سن پرنده سبب شده
است که طول عمر پرندگان وارداتی از خارج را نتوان تعیین کرد. البته این امر در مورد
پرورش دهندگانی که طوطی خود را از پرورش دهندگان ایرانی تهیه می کنند صادق نیست چرا
که معمولاً این پرورش دهندگان جوجه های خود را پس از استقلال از والدین به بازار
عرضه می کنند وسن این نوع جوجه ها معمولاً کم بوده و تعیین سن آن ها به راحتی امکان
پذیر است، بااین وجود بهتر است تولید کنندگان این نوع طوطی بر روی پای جوجه حلقه ای
فلزی قراردهند و تاریخ تولد پرنده را روی آن حک کنند که در این صورت می توان از سن
پرنده اطلاع دقیقی به دست آورد و با این کار اعتماد خریدار جلب گردیده و صاحب پرنده
اطلاع دقیقی از سن پرنده خود خواهد داشت.

شکل ظاهری
پرنده

طوطی برزیلی
پرنده ای کوچک است که اندازه آن بین ۱۳ تا ۱۷ سانتی متر و وزن آن
بین ۴۰ تا ۶۰
گرم است. این نوع طوطی کوچک ترین نوع طوطی در جهان بوده و از مشخصات آن ضخامت بدن،
کوتاهی دم، تیزی و بزرگی نسبی منقار می باشد. در طبیعت این پرنده به رنگ سبز است،
اما گونه اهلی آن رنگ های بسیار متنوعی دارد. برخی از گونه های طوطی برزیلی در
اطراف چشم یک حلقه سفید دارند و برخی فاقد این حلقه می باشند. چهار گونه از این
پرنده حلقه ای سفید رنگ در اطراف چشم خود دارند که این چهار گونه عبارتنداز: طوطی
برزیلی فیشر، طوطی برزیلی سیاه گونه، طوطی برزیلی نقابدار و طوطی برزیلی لیلیان.
پنج گونه باقیمانده که عبارتند از: طوطی برزیلی ماداگاسکار، طوطی برزیل صورت قرمز،
طوطی برزیلی صورت هلویی، طوطی برزیلی آبسینیان و طوطی برزیلی سوین درین فاقد حلقه
مذکور می باشند. زادگاه این پرنده قاره آفریقا است و از آن جا به سایرنقاط جهان
برده شده است. طوطی برزیلی جزو پرندگان زینتی محبوب خانواده ها به شمار می رود و
اروپاییان به آن مرغ عشق می گویند و به این علت است که این پرنده به صورت جفت
نگهداری شده و تمامی وقت خود را در کنار یکدیگر گذرانده و رابطه ای بسیار صمیمی بین
نر و ماده وجود دارد و یک جفت معمولاً تا آخر عمر با یکدیگر زندگی کرده و نر و ماده
برای ساعت های طولانی کنار یکدیگر نشسته و بال های یکدیگر را تمیز و آراسته می
کنند.

تاریخچه پرورش طوطی برزیلی

جانورشناسان معتقدند که زیست گاه
اولیه طوطی برزیلی، قاره آفریقا می باشد و از نه گونه شناخته شده این پرنده، هشت
گونه آن متعلق به قاره آفریقا و یک گونه آن که«طوطی برزیلی سرخاکستری» است متعلق به
جزیره ماداگاسکار است که یکی از جزایرآفریقا به شمار می رود. تاریخچة اهلی شدن این
پرنده مشخص نیست و به نظر می رسد که برای اولین بار توسط بومیان آفریقا اهلی شده
باشد. «طوطی برزیلی صورت قرمز» اولین
گونه طوطی برزیلی بود که به اروپا وارد شد
و در نقاشی های سده ۱۶ میلادی این پرنده دیده می شود. البته قابل ذکر است که تعدادی
از سایر گونه های این پرنده بعد از سال
۱۸۰0 م شناسایی گردید و به نظر می رسد که
ناوگان های نظامی کشورهای استعماری که برای تهیه برده عازم آفریقا می شدند، در
بازگشت سعی می کردند که علاوه بر بردگان،پرندگان و حیوانات شگفت انگیز آفریقایی را
به اروپا منتقل نمایند و به نظر می رسد
که طوطی برزیلی نیز در این دوره وارد
اروپا گردید و چندی نگذشت که به علت زاد و ولدآسان، تعداد آن در اروپا فزونی گرفت.
برخی از گونه های این پرنده نظیر: «طوطی برزیلی سیاه گونه» در سال ۱۹۰۸م و گونه
«طوطی برزیلی لیلیان» در سال ۱۹۲۶م برای اولین بار به قاره اروپا وارد شدند. از
تاریخ ورود این پرنده به ایران اطلاع دقیقی
در دست نیست و به نظر می رسد که بیش
از چند دهه از ورود آن به ایران نمی گذرد، این پرنده در حال حاضر پرورش دهندگان
زیادی در ایران دارد که اقدام به تکثیر آن کرده واز آن جوجه گرفته و جوجه را به
بازار فروش عرضه مینمایند. love bird




talae.persianblog.irهرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع غیرقانونی است

/ 2 نظر / 94 بازدید
ملکه

سلام خسته نباشید من قبلا هم سوال پرسیده بودم مرغ عشقم همش خودشو پف می ده و سرشو می ذاره لای بالهاش می خوابه و کم اشتها شده بود و بالا می اورد بردمش پیش دام پزشک بهم گفتن که مشکل گوارشی داره و دو تا دارو بهم دادن که اسمش یکیشو فقط یادمه کلر یه همچین چیزی رنگ یه داروش صورتی بود و یکیشم بی رنگ بود تا سه روز گفتن دو قطره از هز کدوم بچکونم توی دهنش و پنج قطره هم توی یه استکان حل کنم به هر دوشون بدم این کارو کردم حالش یه کم خوب بود تا چند روز ولی دوباره از دو روز پیش میخوابه و کم اشتها شده الان دیدم که مدفوعش خشک شده و چسبیده به پرهاش و خودشم مدام سعی می کنه تا تمیزشون کنه من توی نت که گشتم نوشته بودن اینا علامت یبوسته درسته؟ می تونید راهنماییم کنید فعلا مخرجشو با روغن زیتون چرب کردم و پرهای خشک شده دورشو رو کوتاه کردم و دو قزه هم روغن زیتون بهش دادم یه کم نان تست و سیب رنده شده و سبزی(جعفری-نعنا-ریحان) و مولتی ویتامین هم قاطی کردم گذاشتم جلوش که شک دارم بخوره چون خیلی هم بدخوراکه می تونید لطفا راهنماییم کنید که براش چی کار کنم؟و مشکلش واقعا چی هست؟ ممنون از محبتتون

شیوا

یه سوال ازتون داشتم من فنچ هام چرا تو لونشون تخم نمیذارن میان تو یه جای دیگه لونه میسازند اونجا تخم میزارند؟؟؟[سوال]